Haber: Burhan DEMİRCİOĞLU
(OSMANİYE) – Osmaniye’nin Kadirli ilçesinde yaşayan 67 yaşındaki Esme Ağoğlu, komşularının gıda ve kıyafet desteğiyle hayatını sürdürüyor. Derviş Paşa Mahallesi’nde yaşayan Ağoğlu, aldığı yaşlılık aylığıyla çoğu zaman temel ihtiyaçlarını karşılayamadığını, kimi günler komşularının verdiği yiyeceklerle karnını doyurduğunu söyledi.
Osmaniye’nin Kadirli ilçesinde yalnız yaşayan ve yaşlılık maaşıyla geçinen 67 yaşındaki Esme Ağoğlu, komşularının gıda ve kıyafet yardımlarıyla yaşamını sürdürmeye çalışıyor. Yaşadığı durumu aktaran Ağoğlu şunları söyledi:
“Hiçbir şeye yetişemiyorum. Hasta oluyorum, ilaçlarımı ancak hayrına veriyorlar. Hiçbir gelirim yok, bana bakan da yok. Kızım da çalışamıyor, o da kalp hastası. Babası kalpten vefat etti, o da kalpten hasta olduğu için hiçbir iş yapamıyor. Evim kira, ödeyemiyorum. Ev sahibi kirayı artıracağını söylüyor. Dün aradı, ‘Kirayı 9-10 bin lira yapacağım, oturursan otur, oturmazsan eşyalarını atarım’ dedi. Ne yapayım, elimden bir şey gelmiyor. Et gibi şeyler senede bir geliyor, pay veriyorlar ama dolap çalışmadığı için hiç yiyemedim, çöpe attım. Dolabım hiç iyi değil.
Bir komşum yumurta verdi, tavukları var. Getirdi, kaynattım ve yedim. Küçük tüpüm var, onu kullanıyorum; ocağım var ama dolu değil. İçeride bir büyük tüpüm daha var, o da boş. Gıda alışverişi yapamıyorum. Bir ekmek alıyorum, kiraya veriyorum, başka bir şey alamıyorum. Pirinç, makarna gibi şeyler alamıyorum. Yumurta alabiliyorum ama peynir alamıyorum, hiçbir şey yok. Dolabı açıp bakın, durum ortada.
Kıyafetleri de başkaları veriyor. Birini biri alıp dikti, bunu verdi. Bu yeleği de biri bayramda giymem için aldı. Hepsini başkaları veriyor, ben hiçbir şey alamıyorum. Aldığım maaşı elektrik ve suya yatırıyorum. Suyun borcu da duruyor, iki bin lira olmuş. Onu bile ödeyemiyorum; gelirler, keserler diye korkuyorum. Elime geçen iki kuruş. Kimseden bir şey istemem, aç kalsam da istemem. Dün akşam iki bisküviyle yattım, onu da komşum getirdi. Ne yapayım? Eşim öldü, ondan da maaş kalmadı; hamaldı, ne kalacaktı ki? Hiçbir şey yok. Ne yapayım, komşular bir tabak yemek verirse yerim, vermezlerse yok.”
